มิถุนายน เดือนแห่งความชื่นชมยินดี ฉลอง ฉลอง และฉลอง

:: ฉลองแรก : ฉลองวัดพระเยซูเจ้าเสด็จขึ้นสวรรค์ ::

          ด้วยความที่ได้รู้จักคนเพิ่มมากขึ้น จึงอาจเป็นอีกสาเหตุ(เล็กๆ) สาเหตุหนึ่งที่อยากมาร่วมงานฉลองวัด นอกจากมาสรรเสริญ มาขอบคุณพระ... ของแถมอีกอย่างหนึ่งจากงานนี้ คือเพื่อหวังจะได้เจอเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ไม่ค่อยจะได้มีโอกาสได้เจอกันในเทศกาลปกติเท่าไหร่นัก งานฉลองวัดเป็นไปอย่างดี บรรยากาศศักดิ์สิทธิ์ ได้ความสุขใจกลับบ้านมาเต็มๆ

บรรยากาศก่อนเริ่มพิธี บรรยากาศครึ้มๆ แต่ฝนไม่ตกตลอดงาน ^^

ขบวนแห่พระเยซู

พระคาร์ดินัลของเรา แข็งแรงๆ

ขบวนพระสงฆ์

:: ฉลองที่สอง : ฉลองครบรอบ 75 ปี บ้านเณรพระหฤทัย ศรีราชา ::

          รู้ข่าวคราวล่วงหน้าก่อนมีงานนี้อยู่หลายเดือน ได้แต่แอบหวังเล็กๆอยู่ในใจ ว่าถ้ามีโอกาสอยากจะไปร่วมฉลองกับเค้าบ้างเหมือนกัน แต่ก็ไม่กล้าให้คนอื่นเค้ารู้ ไม่อยากให้ตัวเองหวังเยอะ เพราะโอกาสที่จะได้ไปงานอะไรแบบนี้ มีน้อยเหลือเกิน แถมอาจารย์ก็นัดเรียนเพิ่มวันเสาร์นั้นซะอีก(แต่ก็โชคดีกว่านัดเรียนวันอาทิตย์ที่มีงานบวชที่สามพราน) ก็บอกตัวเองไว้แล้ว... ไม่มีโอกาสได้ไป แต่จะฝากคำภาวนา แล้วจะไปร่วมพิธีบวชพระสงฆ์ของสังฆมณฑลกรุงเทพแทนล่ะกัน

          ก่อนหน้านั้น 1 วัน อาจารย์ที่นัดเรียนเพิ่ม ขอยกเลิกคลาส เนื่องจากติดธุระด่วน และเย็นนั้น เพื่อนคนนึงก็ทักมาใน chat ของ facebook ชวนไปเที่ยวบ้านที่สัตหีบ และร่วมงานฉลองบ้านเณรที่ศรีราชาด้วยกัน ดีใจ ลังเล กังวล หลายความรู้สึก หลายเหตุผล แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะไป...

          เดินทางด้วยรถสวัสดิการทหารเรือ เนื่องจากคุณพ่อของคุณเพื่อนเป็นทหารอยู่ จึงได้นั่งสบาย แอร์เย็นจนหนาวเพราะฝนตกและตัวเปียก ถึงสัตหีบ และไปพักผ่อนที่บ้านเพื่อนโดยปลอดภัย พูดคุยทักทายกับคุณแม่เป็นที่ถูกคอ เพราะเป็น FC เพลงแสงธรรมเหมือนกันนี่นา ทั้งเพลง ทั้งหนังสือ ทั้งนู้นนั่นนี่ ประทับใจคุณแม่มากๆ ดูแลเหมือนเราเป็นลูกสาวบ้านนี้อีกคนไปแล้วว

          เมื่อวันงานฉลองมาถึง... ดีใจ ประทับใจ อบอุ่นใจ โชคดีที่สุดที่ได้มีโอกาสได้มาร่วมงานในวันนี้ เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกจริงๆ 

ยินดี.... กับโอกาสฉลองครบ 75 ปีของบ้านเณร 

ยินดี.... กับสังฆานุกรใหม่ในวันนี้ทั้ง 4 ท่าน 

ยินดี.... กับเพื่อนๆชมรมคาทอลิกท้งที่เกษตร ศรีราชา และม.บูรพา ที่รวมกลุ่มกันมาทำกิจกรรม มาร่วมมิสซาได้มากมายขนาดนี้ 

ยินดี.... กับพี่น้องสัตบุรุษทุกท่าน ที่มีโอกาสได้อาศัยอยู่ในชุมชนแห่งความเชื่อที่เข้มแข็งแห่งนี้ 

ยินดี.... กับความชื่นชมยินดีของทุกคน

          ขอบคุณพระเป็นเจ้าสำหรับโอกาสดีๆ ที่ได้ประทานให้ลูกได้มาสัมผัสกับความรู้สึกดีๆ ความรักของพระองค์ผ่านทางคุณแม่ ผ่านทางบราเดอร์หลายๆคน ที่ดูแล เป็นห่วงเด็กน้อยหลงถิ่น อุตส่าห์พากลับมาสู่อ้อมอกแม่ถึงบ้านอย่างปลอดภัย ขอบคุณจริงๆค่ะ

ออกเดินทาง...

ก็บรรยากาศฝนตก รถติด...

ศิษย์เก่าบ้านเณร พระสังฆราชทั้ง 7 ท่าน

ขบวนแห่ ยิ่งใหญ่มาก

ขบวนพระสงฆ์ ยาวมากกก

พระสังฆราช

ผู้ช่วยพิธี พ่อหน่อยและบร.เปา

ตามเรามา...

หนังสือสวยมาก

พิธีบวชสังฆานุกร

ข้างพระแท่น

เก็บตกก่อนกลับ

แล้วพบกันใหม่ เมื่อมีโอกาสนะ

:: ฉลองที่สาม : งานบวชพระสงฆ์ อัครสังฆมณฑลกรุงเทพ ::

          วันที่เฝ้ารอคอยมานานอีกงานหนึ่ง ตื่นเต้นเปรียบเสมือนตัวเองเป็นญาติสนิทคนนึงของบรรดาคุณพ่อใหม่ทั้งหลาย

          เนื่องจากเป็นวันอาทิตย์ต่อจากวันฉลองบ้านเณรที่ศรีราชา คืนก่อนหน้านั้น แม่เพื่อนถามว่า ฉลองบ้านเณรเสร็จจะกลับเลยหรอ อยู่เที่ยวก่อนมั้ย เราก็บอกว่า คงกลับเลยค่ะ เพราะจะมางานบวชที่สามพราน รองานนี้มานาน เฝ้าภาวนาว่าอย่าให้มีงานอะไรที่สำคัญ(กว่า)มาจัดตรงกันเลย แล้วคำภาวนาก็เป็นผล ได้มางานนี้สมใจนึก

          เป็นงานบวชงานแรกที่มีโอกาสได้มาร่วม บรรยากาศศักดิ์สิทธิ์ บทเพลงไพเราะ น่าประทับใจ

จบงานนี้ไป... ไม่รู้ความคิดอะไรมาดลใจ “ถ้าฉันมีลูกชาย ฉันอยากให้ลูกชายอยากเข้าบ้านเณร” 555 คงอาจเป็นกระแสเรียกอีกแบบนึงมั้งเนี้ย อิอิ

ยินดีกับคุณพ่อทั้ง 4 ท่านมากๆนะคะ ขอพระพรของพระเยซูสถิตอยู่กับคุณพ่อทุกท่านทุกวันตลอดไปเลย

หนังสือในพิธี สวยงามมากๆเช่นกัน

เมื่อข้าสวมกาสุลา~

พระแท่นสวยงาม ศักดิ์สิทธิ์

รับพรพระคุณเจ้า

มอบทั้งหมดของชีวิตให้เป็นของพระองค์

รับพระจิตเจ้า

แทนคำขอบคุณ

บทเพลงไพเราะ ที่ฟังแล้วขนลุก

รับพรพ่อใหม่

ขอบคุณสำหรับการ์ดเชิญค่ะ ^^

:: ฉลองที่ 4 : ฉลองพระตรีเอกภาพ ฉลองวัดหนูเอ๊งงง ::

          เป็นอีก 1 งาน ที่พยายามเคลียร์คิวไม่ให้มีอะไรมาตรงกับอาทิตย์นี้ ก่อนหน้านี้มีงานรับน้องที่จะจัดวันตรงกัน แต่พระเป็นเจ้าได้ทรงจัดสรร เลื่อนงานรับน้องออกไป ทำให้มีโอกาสได้มาฉลองวัดในปีนี้ ทั้งฉลองภายใน (คืนวันเสาร์) และงานฉลองใหญ่ วันอาทิตย์ ปีนี้ทำหน้าที่ผู้อ่านบทอ่าน โดยมีพระคาร์ดินัลเป็นประธาน 

          น่าแปลก... ทุกทีต้องตื่นเต้น แต่ปีนี้กลับไม่รู้สึกตื่นเต้นเลย อาจเป็นเพราะ ในวันเสาร์ตื่นเต้นจากการที่ต้อง present mini project ที่ต้องพูดๆๆ จนทำให้งานที่แค่อ่านเฉยๆแบบนี้เลยดูสบายๆไปได้เลย

ขอบคุณพระเป็นเจ้าอีกครั้งที่ทำให้ลูกได้มีโอกาสร่วมสรรเสริญ และถวายเกียรติแด่พระองค์ในงานนี้

พระคาร์ดินัล ให้เกียรติเป็นประธานในพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณครั้งนี้

นี่คือพระวาจาของพระเจ้า~

:: ฉลองที่ 5 : สมโภชพระวรกายพระโลหิตพระคริสตเจ้า (แห่ศีล) ::

          วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ตรงกับไปรับน้องภาคที่ต่างจังหวัด เสียใจ เสียดาย เพราะทุกปี อาทิตย์นี้จะเป็นอีกอาทิตย์นึงที่พยายามจะกลับบ้าน กลับไปดูเด็กๆรำโปรยดอกไม้ ที่เราเคยครองแชมป์รำมายาวนานถึง 4 ปีเต็ม ถึงปีนี้จะไม่มีโอกาสกลับไป แต่ก็ตั้งใจจะไปฉลองในมิสซาเย็นของวัดแถวๆนี้ให้ทันนะ 

เรียกน้ำย่อยก่อนสมโภชด้วยบทเพลงนี้...

เมื่อ "ปัญหาโลกแตก" ทำให้เราได้มาพบกัน... ^^

ค่ายสัมมนาและสมัชชาใหญ่ประจำปีการศึกษา 2553 ค่ายสุดท้ายของการทำงานในตำแหน่งเลขานุการของศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาคาทอลิกแห่งประเทศไทย... งานสุดท้ายที่จะได้เตรียมงานร่วมกันกับพี่ๆกรรมการชุดนี้ ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเป็นเวลา 1 ปีเต็ม จึงพยายามเตรียมงานอย่างเต็มที่ที่สุด ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ ทั้งๆที่เราก็เพิ่งจะขึ้นปี 3 เอง ยังไม่จบชีวิตนักศึกษาเลย แต่ทำไมค่ายนี้ทำให้ใจหายได้ขนาดนี้นะ

            วันแรกของการเดินทางด้วยรถไฟฟรี กรุงเทพ-หัวหิน ขบวนที่ 261 เหมือนทุกปีที่ผ่านมา เป็นไปอย่างเรียบร้อยดี สนุกสนาน เริ่มเห็นแววความสนุกของค่ายตั้งแต่เพื่อนๆเพิ่งมาพบกันแล้วล่ะ อาจเป็นเพราะบางกลุ่มรู้จักกันมาก่อน เลยช่วยสร้างสีสันในค่ายได้มากมายเลยทีเดียว ซึ่งการรู้จักกันมาก่อนของเพื่อนๆ ก็ไม่ได้เป็นปัญหาแต่อย่างใด รู้จักกัน สนิทกัน แต่ก็ยังอยากรู้จัก อยากสนิทกับเพื่อนๆ คนอื่นอีก เพื่อนคนไหนที่มาคนเดียวก็ไม่ได้อยู่คนเดียว มีเพื่อนชวนไปเล่นเกม ชวนคุยตลอดการเดินทาง ลดความกังวลของกรรมการที่กังวลเรื่องความรู้สึกของเพื่อนที่มาค่ายคนเดียวได้ไปเปลาะนึงแล้ว และการเดินทางเป็นเวลากว่า 5 ชั่วโมงก็นำพวกเรามาถึงยังศูนย์เยาวชนดอนบอสโก หัวหิน อย่างปลอดภัย

บรรยากาศการเดินทาง

เริ่มทำความรู้จักเพื่อนๆ ใหม่ๆ :)

มารับรู้ ความคาดหวังและความกังวล ของเพื่อนๆกันก่อนเริ่มกิจกรรมต่างๆ

ทำความสะอาดตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย

          นับเป็นความโชคดีของบรรดานักศึกษาที่มาร่วมค่ายเป็นอย่างสูง เมื่อ ดร.สมิทธ ธรรมสโรชได้ให้ความเมตตามาเป็นวิทยากรให้ความรู้เกี่ยวกับภัยพิบัติ และในช่วงบ่าย ชาวค่ายก็ได้แยกย้ายเพื่อสัมภาษณ์ความคิดเห็น มุมมองต่างๆ ของชาวหัวหิน เกี่ยวกับเรื่องภัยพิบัติ เพื่อให้ได้รู้ทั้งมุมมองของวิทยาศาสตร์ มุมมองของชาวบ้าน และปิดท้ายกิจกรรมด้วยการไตร่ตรองในมุมมองของศาสนา ตกผลึกความคิด กิจกรรมทั้งหมดที่ทำมา โดยทีมจิตตาธิการ คุณพ่อมหาร์ โซโน โปรโบ, เอส.เจ. พี่นริศ มณีขาว และพี่ทรายใหญ่

ถ่ายภาพหมู่ร่วมกับวิทยากรพิเศษ

สัมภาษณ์วิทยากร โดยพี่นริศ

เพื่อนๆ ฟังวิทยากรบรรยายอย่างตั้งใจ

สัมภาษณ์ความคิดเห็นของชาวหัวหิน

            ตลอดทุกวันของค่าย จะมีกิจกรรมสันทนาการแทรกหลังอาหารทุกมื้อก่อนเริ่มกิจกรรม ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคน ที่ให้ความร่วมมือ ทั้งช่วยกันนำ และร่วมอย่างสนุกสนาน แป๊กบ้าง ฮาบ้าง ช่วยสร้างบรรยากาศดีๆให้ค่ายได้มากเลย เช่นเดียวกัน ในตอนเย็นของทุกวันจะมีกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ริมชายหาด และปล่อยให้เล่นน้ำทะเลตามอัธยาศัย แต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อแว่นของเพื่อนคนนึง บังเอิญหล่นหายไปในทะเล และจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้เราได้เห็นพลังแห่งมิตรภาพ พลังแห่งความมีน้ำใจจริงๆ เพื่อนๆที่เล่นน้ำทะเลอยู่ทุกคน หยุดเล่น หยุดสนุก แล้วมายืนเรียงแถวเป็นหน้ากระดาน กอดคอกัน แล้วช่วยกันหาแว่นให้ด้วยความหวังที่จะได้แว่นคืนมาให้เพื่อน แต่ถึงแม้ว่าจะไม่ได้แว่นคืน แต่เชื่อว่า สิ่งที่ได้กลับมาและมีค่ามากมายกว่าแว่นนั้นคือมิตรภาพ ซึ้งในน้ำใจของเพื่อนๆทุกคนจริงๆค่ะ 

สันทนาการฮาเฮ

อ้าว! ซ้ายเราก็ซ้ายยย

เดี๋ยวเดียว... เพลงฮิตประจำค่าย

ร่วมกิจกรรมริมชายหาดด้วยกัน

เปียกกันถ้วนหน้า

วิ่งๆ ระวังอย่าให้มือขาดนะ

ในทะเล ก็ฮาเฮ ไม่ต่างกัน :)

รวมพลัง "หาแว่น"

บรรดาสาวน้อย ขอเดินเล่นริมชายหาดก็พอแล้ว

            หลังจากเล่นน้ำทะเล จะมีมิสซาต่อในทุกเย็น เพื่อนๆก็รู้เวลา และรู้หน้าที่ที่ควรกระทำ มิสซาของเราไม่บังคับ เข้าก็ได้ ไม่เข้าก็ได้... แต่เพื่อนๆ คาทอลิกหลายคน 

ยอม... ที่จะเลิกเล่นน้ำทะเลก่อน 

ยอม... ที่จะหยุดสนุกก่อน 

เพื่อที่จะได้อาบน้ำ และมาร่วมมิสซาให้ทัน 

ขอบคุณเสียงกีตาร์เพราะๆ จากเพื่อนๆเชียงใหม่ 

ขอบคุณเสียงเพลงอันไพเราะที่ขับร้องออกมาจากหัวใจของเพื่อนๆทุกคน 

ขอบคุณมิสซารูปแบบใหม่ๆ ทั้งที่ให้เขียนอวยพร เขียนความประทับใจติดที่หลังของเพื่อน การมอบสันติสุขให้แก่กันในแบบนักศึกษา จากคุณพ่อมหาร์ 

และท้ายที่สุด ขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้พวกเราได้มาอยู่รวมกัน ณ ที่นี้

มิสซาแบบเรียบง่าย โดยคุณพ่อมหาร์

บทเพลงอันแสนไพเราะจากเพื่อนๆ เชียงใหม่

            ช่วงเวลา 3 วันของการสัมมนาก็ผ่านไป อีก 2 วันที่เหลือ คือวันสมัชชา เพื่อสรรหาคณะกรรมการชุดใหม่มาสานงานต่อของพระ... หลายคนอาจสงสัย ทรายเพิ่งขึ้นปี 3 เอง ทำไมไม่ทำต่อล่ะ บลาๆๆ เคยตั้งคำถามและเคยคิดหาคำตอบให้ตัวเองเหมือนกัน ที่ทำมาตลอด 1 ปีที่ผ่านมา ได้รับอะไรมาเยอะแยะ แล้วเราจะหยุด จะทิ้งมันไปง่ายๆอย่างงี้เลยหรอ... การไม่เป็นคณะกรรมการต่อ ไม่ได้แปลว่าเราทิ้ง ไม่ได้แปลว่าเราไม่รัก แต่เราแค่ขอเวลาเพื่อไปทำใน “สิ่งอื่น” ให้เข้าที่เข้าทางก่อน และไม่ได้ทิ้งงานทางนี้ไปซะทีเดียว แต่คอยช่วยเป็น back up ให้กับกรรมการชุดใหม่ได้นี่นา แล้วเมื่ออะไรๆ มันดีขึ้น ก็คงจะกลับมาช่วยเต็มตัวได้อีกในไม่ช้า เพราะถ้าเราเลือกที่จะทำต่อ โดยที่ทุกอย่างไม่พร้อม จะทำให้อะไรๆ มันแย่ไปกว่าเดิมได้ จึงตัดสินใจไปอย่างนี้...

ทำงานให้คุ้มกับงานสุดท้ายหน่อย

^ ^

            แต่เมื่อวันที่จะต้องเลือกกรรมการชุดใหม่มาถึง... เมื่อรู้ข่าวมาว่า ไม่มีใครที่จะสมัคร ด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่พร้อมบ้าง มีปัญหาต่างๆบ้าง กังวลนู้นนั่นนี่ ทำให้ย้อนกลับมามองที่ตัวเอง.. แล้วปัญหาที่เราเจออยู่ กับปัญหาของเพื่อนๆ ว่าที่กรรมการชุดใหม่ มันต่างกันแค่ไหน เราเห็นแก่ตัวมากไปหรือเปล่า ที่ปฏิเสธงานของพระองค์ ณ ที่แห่งนี้ 

             เมื่อถึงช่วงเวลาแห่งการภาวนา การคุยกับพระ การให้เวลากับตัวเอง พยายามค้นหาคำตอบให้ตัวเอง... เพลงๆนึงก็ดังขึ้น “มองข้ามความต้องการของตัวเอง แล้วไปมองว่าคนอื่นนั้นยังขาดอะไร เปลี่ยนท่าทีที่มีอยู่ในใจ เรื่องเล็กๆที่ยิ่งใหญ่ นั้นไม่ไกลตัวเรา” น้ำตาเริ่มไหล... ความลังเลเริ่มมีมากขึ้น แต่เสียงที่ยังคงดังอยู่ในใจก็คือ... ชมรมล่ะ การเรียนล่ะ ครอบครัวล่ะ ถ้าเราไม่มีเวลาให้สิ่งเหล่านี้ ทุกอย่างมันจะเป็นยังไง แต่ถ้าเราไม่ทำแล้วไม่มีใครทำ ไม่มีใครสานต่องานของพระล่ะ งานของพระจะเดินต่อไปได้มั้ย... ระหว่างที่กำลังต่อสู้กับความคิด ความรู้สึกของตัวเองอยู่นั้น เพื่อนๆข้างๆ ก็ได้ลุกขึ้นไปหยิบใบสมัคร ณ ตอนนั้น ความกังวลหายไปหมดสิ้น ขอบพระคุณพระเจ้าอีกครั้งที่ไม่ทอดทิ้งพวกเรา  

โฉมหน้าคณะกรรมการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาคาทอลิกแห่งประเทศไทย ปีการศึกษา 2553

            ความตั้งใจตอนนี้คือ แม้จะไม่ได้เป็นกรรมการของศูนย์กลางฯต่อในปีหน้า แต่จะพยายามทำงานชมรมให้ดีที่สุด จะชวนคนในชมรมไปค่ายของเซเวียร์เยอะๆๆ จัดการเรื่องการเรียนและเรื่องครอบครัวให้เข้าอยู่สภาวะปกติ แล้วก็จะวนเวียนอยู่แถวๆนี้ คอยเป็นกำลังเสริม เป็นแรงกาย แรงใจ ให้กับกรรมการชุดใหม่ หน้าใหม่ แต่ไฟแรงทุกคน ^^

            ถ้าให้เปรียบเทียบทุกค่ายที่เป็นผู้จัดมา ค่ายนี้เป็นค่ายที่มีความสุขมากที่สุดเลยล่ะ 

มีความสุขที่เห็นเพื่อนๆมีความสุข 

มีความสุขที่เห็นเพื่อนๆ สนิทกัน 

และมีความสุขที่สุดที่ได้สัมผัสกับความรักของพระเจ้าผ่านทางเพื่อนๆทุกคน 

            การเดินทางขากลับถึงแม้เพื่อนๆจากขอนแก่นและเชียงใหม่ จะต้องแยกกลับรถตู้คุณพ่อ เพื่อจะได้กลับไปให้ทันเที่ยวรถทัวร์ขากลับที่จองไว้ แต่มิตรภาพของพวกเราไม่ได้จบแค่การที่พวกเราจะแยกจากกันแน่นอน ส่วนเพื่อนๆที่เหลือ ก็นั่งรถไฟกันตามเดิม แต่สังเกตได้ว่า การนั่งขากลับนี้ จากเบาะที่นั่งแค่ 2-3 คน กลายเป็นนั่ง 4 คนแน่ะ คุยกันบ้าง เล่นเกมกันบ้าง จากคนที่ไม่รู้จักกันก็กลายเป็นเพื่อนสนิทไปซะแล้ว ขากลับได้ของฝากมาเป็นเส้นโง่ด้วย 22 เส้นเบาๆ >.< ค่ายหน้าเราจะเอาคืนนนน ฮึ่มมม เมื่อรถไฟจอดนิ่งสนิทที่หัวลำโพง ก็อดที่จะขอบคุณพระเจ้าอีกครั้งไม่ได้ 

ขอบคุณที่ทำให้ค่ายนี้ผ่านไปได้อย่างดี(มาก) 

ขอบคุณสำหรับการเดินทางที่ถึงแม้จะไม่สะดวกสบายมาก แต่สิ่งที่แฝงอยู่ในความไม่สบายนั้นคือมิตรภาพดีๆ 

ขอบคุณที่ดลใจเหล่ากรรมการให้จัดกิจกรรมต่างๆ ได้เป็นที่ประทับใจของเพื่อนๆ 

และขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่มาสร้างความทรงจำดีๆร่วมกัน 

แล้วค่ายหน้าเจอกันนะ :)

“ไม่สำคัญว่า โลกจะแตกจริงมั้ย สำคัญที่ว่า ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตพร้อมที่จะให้พระรับไปแล้วหรือยังต่างหาก”

ขอบคุณสำหรับการทำหน้าที่อย่างดีและอวยพรให้กับกรรมการชุดเดิม

อวยพรและกำลังใจกรรมการชุดใหม่ ผ่านทางคำภาวนา

ลาแล้ว... กับตำแหน่งคณะกรรมการศูนย์กลาง นศ.คาทอลิกแห่งประเทศไทย

 ติดตามประมวลภาพกิจกรรมได้ที่ http://youtu.be/9djUFWd7S3Q